czwartek, 16 marca 2023

Placki ziemniaczane smażone na kamieniu, w tym z dodatkiem dzikich, wiosennych ziół. Chipsy. Improwizowana tarka z puszki.

Pomysł zaczął się od improwizowanej tarki. W dnie puszki, blisko siebie, zrobiłem gwoździem otwory. Wygląda dobrze, ale czy działa?  

Dwie puszki i dwie tarki. 

Przygotowania ;) Plan awaryjny, jeśli z tarki nic nie wyjdzie, to chociaż chipsy ziemniaczane zrobię. Od tego zacząłem. 

Ułożyłem kamienie i rozpaliłem ognisko. Gdy kamień rozgrzał się poprószyłem gruboziarnistej soli i kładłem pokrojone w cienkie plasterki ziemniaki. 

Po kilku minutach przewracałem plasterki na drugą stronę. Kilka kolejnych minut i chipsy ziemniaczane gotowe. 

To teraz trudniejsze zadanie. Obieranie ziemniaków i ścieranie na improwizowanej tarce. Wbrew obawom tarka działa znakomicie. Wielkość idealna na placki ziemniaczane. Starłem ziemniaki, posoliłem, wymieszałem i odstawiłem. Po kilkunastu minutach odcisnąłem wodę. Dodałem pieprz, startą cebulę i wymieszałem.



Miejsce na kamieniu, gdzie chciałem smażyć placki ziemniaczane smarowałem smalcem a następnie wykładałem porcję masy. Formowałem płaski, okrągły placek i smażyłem. Najpierw z jednej strony, później z drugiej. Co jakiś czas dodawałem tłuszczu i sprawdzałem jak przebiega smażenie. 



W drodze do obozowiska nazbierałem trochę młodych dzikusów. 


Posiekałem i wymieszałem z ciastem na placki ziemniaczane. Usmażyłem. Jeszcze smaczniejsze!


Uwieńczeniem obiadu była herbata. 

6 komentarzy:

  1. To się nazywa prawdziwy grill :) Puszkę zawsze można w lesie znaleźć ale taki stary gwóźdź to chyba trzeba nosić w plecaku? No, ja mam starą tarkę w piwnicy, którą kiedyś moja siostra chciała wyrzucić. Może kiedyś się przyda. Taki płaski kamień to chyba trudno znaleźć. Wygląda na to, że masz taką dobrą miejscówkę z płaskim kamieniem. Te zadziory, które powstają przy przebijaniu puszki były na zewnątrz puszki? Masa ziemniaczana była odciskana w puszce czy przez ten materiał na którym formujesz placuszka? Twoja kuksa jest wspaniała, zawsze kiedy ją widzę wpadam w zachwyt :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, stary gwóźdź lepiej mieć w plecaku. Takie zadziory można porobić ostrym metalowym przedmiotem np. siekierą, nożem, zaostrzonym stalowym prętem. Tak, zadziory na zewnątrz. Fakt, taki płaski kamień nie łatwo znaleźć. Masę ziemniaczaną odciskałem przez materiał. Dziękuję :)

      Usuń
  2. Język ucieka do Kijowa. Ja dziś spomiędzy kamiennej "kostki brukowej" wydłubałam kilka młodziutkich taszników... Pozdrowienia ze słonecznej ostatnio Wielkopolski.

    OdpowiedzUsuń
  3. Chipsy z ziemniaków to moje wspomnienia z dzieciństwa. Pieczone wprost na blasze pieca węglowego, tak jak prołzioki i gołąbki zielone.
    ŚP Ojciec twierdził, że tak sobie piekli kartoszki, ruskie w '44. Oczywiście na blasze pieca nie po Wilsonowemu. Tylko w "łupkowych okolicach" da się bezproblemowo pozyskać takie cienkie płaskie kamienne płytki. Można wszak metalową taszczyć w teren, jeśli nie trzeba będzie chodzić z nią cały weekend, albo prościej, duża patelnia. Ale to już ersatz.

    OdpowiedzUsuń
  4. No i "złapałem smaka" na placki ziemniaczane z zieleniną. Zielonego w koło ile dusza zapragnie, ale nie "powalczę" z kamienną płytką.
    Wersja z patelnią wyjdzie czasowo krócej, w końcu priorytetem jest pełny brzuch.
    ALE, jak już się jest w terenie i trafi się taka fajna (cienka!) kamienna płytka, to może warto gdzieś takową zadekować? Albo też ponieść bez dużej fatygi, gdy obozowisko nieodległe w czasie? Temat do realizacji, jak się ma dużo czasu i "kiszki marsza nie grają". Pies

    OdpowiedzUsuń